drama-icon-svg

Metroya biniyorsunuz bir anne, yanındaki çocuğu azıcık kaydırıp 3 küçük çocuğu ile ayakta duran bir  başka anneye yer vermiyor.

Bir erkek, hayat arkadaşına yorgun olsa bile evi birlikte toparlamayı teklif etmiyor, buna gerek duymuyor.

Bir şoför diğerlerinin yolunu keseceğini bile bile ters yöne girerek kendi yolunu kısaltmak için onlarca kişinin gideceği yere daha geç gitmesine sebep oluyor  ve bunu normal buluyor.

Onlarca insan yok yere madende, durakta, dolmuşta, otobüste ölüyor ama ateş sadece düştüğü yeri yakıyor.

Tüm bunların döndüğü bir dünyada insan kaynakları profesyonelleri ofislerinde adil, keyifli, dostane ortamlar yaratmaya, empati kurabilen ve birbirine destek olan çalışanlarla hedefine koşan bir şirket kültürü oluşturmaya çalışıyor.

Ofiste biri diğerine yardım ediyor ama karşılığında da ödül bekliyor.

“Biz bir aileyiz” dersek ortam güzelleşir sanıyoruz, oysa mert olan mertlik için kan bağı aramıyor.

Saygılarımla,

Melis Tiftikci

Reklamlar