Durup düşünmeyince, alıştığımız düzenden çıkmak, fark yaratmak hiç kolay olmuyor. Aynı şeyleri aynı kişilerle tekrarlayarak farklı sonuçlar elde edinilmiyor.

Ekibinizde kaç kadın kaç erkek var? Engelli personel var mı dirsek dirseğe çalıştığınız? Ekibiniz için işe alım yapılacağı zaman tercihiniz yeni mezun mu yoksa deneyimliler mi? Dürüst müyüz “ayrımcı değilim”, “kadınlar çalışmalı”, “engellilerin hayatı kolaylaştırılmalı”, “yeni mezunlara destek olunmalı” derken gerçekten? Yoksa başkaları destek olsa mı iyi olur sadece?

Bazen durup düşünmemek, bazen performans kaygısı bizi yeniliklere kapatıyor. Cesaret edemediğimiz değişiklikler, güvenli alanımızdan uzaklaşma korkumuz bizi hantallaştırıyor, yeniliklerden uzaklaştırıyor.

Sadece durup düşünelim isterim:

  • Şirketimiz çalışan çeşitliliğini arttırmak için neler yapıyor?
  • Şirkette çeşitliliği arttırmaya teşvik edecek çalışmalar var mı?
  • Sosyal sorumluluk projelerinde çeşitliliğe yeterince yer veriyor muyuz?
  • Bireysel olarak çeşitliliği iş yerinde ya da özel hayatımızda destekleyebiliyor muyuz?
  • Şirket olarak ya da bireysel olarak daha fazla neler yapabiliriz?
  • Ne zaman başlıyoruz o halde?

Farklı renkler, farklı ırklar, farklı yaşlar, farklı deneyimler, farklı cinsiyetler, farklı tercihler her zaman bizimle olsun. Farklı tatlar, farklı duraklar, farklı insanlarla güzelleşir hayat. Korkarak yaşamayalım.

Sevgiler

Reklamlar